Sahte Pokémon kartını arka yüzünden nasıl anlarsınız

Aynı dildeki her Pokémon kartının arka yüzü aynıdır. Yine de seriler arasında ince, neredeyse görünmez farklar olabilir ve Japonca kartların arka yüzü İngilizce olanlardan farklı görünür. Bir kartı kontrol ederken işe arkadan başlamak çok mantıklıdır. O kartın taramasına ihtiyacınız yok — aynı dildeki gerçek herhangi bir kart referans olarak iş görür, aynı setten olursa daha da iyi.

Sahteciler alıcıların ön yüze baktığını bilir, emeği de oraya harcarlar: illüstrasyon, holo, yazı tipleri, desen. Arka yüz ise çoğu zaman kötü ve yanlış mürekkeple basılır — ucuz, parlak ve aşırı doygun görünür. Renkler kayar, ince detaylar eksik kalır ve bütün yüzey biraz cansız görünür. Çoğu zaman karta şöyle bir bakarsınız ve bir şeylerin yanlış olduğunu hissedersiniz.

Bu rehber yalnızca Pokémon kartlarının arka yüzüyle ilgili. Diğer oyunlara ileriki yazılarda bakacağız. Ön yüz için Base Set doğrulama rehberimize bakın. Başlamadan önce bir uyarı: telefon kameraları ve ışık renkleri fena halde değiştirir, bu yüzden bir arka yüzü asla tek bir ilan fotoğrafına bakarak değerlendirmeyin. Kartı, gerçek olduğunu bildiğiniz bir kartın yanına koyun ve aynı ışık altında karşılaştırın. İki gerçek kartın rengi de birbirinden biraz farklı olabilir ve bu tamamen normaldir. Resmi kartlar bile hatalı basılmış ya da yamuk kesilmiş olabilir.

İngilizce kartlar: mavi girdap

Gerçek bir İngilizce arka yüzün kenarlığı koyu lacivert olur. İçinde koyu lacivert gölgelerle parlak beyazı harmanlayan bir bulut girdabı yer alır ve bu girdapta bir sürü ince detay vardır. Ortadaki Poké Ball üstte gerçek kırmızıdır; siyah bir bant, gri-beyaz bir alt yarım ve düğmesinde net bir parlama taşır. “Pokémon” logosu altın sarısıdır, mavi konturludur ve yanında küçük bir TM bulunur. Her şey keskindir — harfler, bant, parlama.

Sahtelerde işlerin ters gittiği yerler şunlar.

1. Kenarlık rengi. En sık rastlanan ipucu. Gerçek kenarlık lacivert. Sahteler iki yönden birine kayar: mora çalan bir ton ya da fazla parlak, arkadan aydınlatılmış gibi duran elektrik mavisi bir kenarlık. İkisi de doğru değil.

2. Solmuş girdap. Gerçek girdapta gölgeler vardır; beyazların arasına koyu lacivert alanlar girer. Birçok sahtede bu gölgeler kaybolur ve girdap, biri parlaklığı sonuna kadar açmış gibi soluk ve düz görünür.

3. Poké Ball rengi. Topun üst yarısı kırmızı olmalı. Sahtelerde turuncuya, ya da tam ters yönde pembemsi bir koyu kırmızıya kayar. Düğmedeki parlama da çoğu zaman biçimini yitirir.

4. Logo rengi ve konturu. Logonun sarısı turuncuya döner, mavi kontur ise net bir çizgi olarak kalmak yerine yumuşayıp dağılır.

5. Yumuşak baskı. Sahteler çoğu zaman gerçeğinden daha düşük çözünürlükte basılır. Logonun kenarları pürüzlü görünür, girdap dağılmıştır ve yakından baktığınızda temiz renk yerine bir piksel ızgarası görebilirsiniz.

6. Kenarlık genişliği. Bazı sahtelerde kenarlık daha geniş ya da dengesizdir. Ama bu maddede dikkatli olun. Gerçek kartlar da sık sık merkezden kaymış olur ve tek başına bu, sahtelik değil durum meselesidir. Ancak yukarıdaki renk ipuçlarıyla birlikte anlam kazanır.

Yakından bakın: P’nin içindeki D

İngilizce kartlarda klasik kontrol noktası “Pokémon” logosundaki P harfidir. Halkasının içinde D biçiminde küçük bir boşluk vardır. Telefonunuzla makro bir fotoğraf çekin ya da bir büyüteç kullanın; o D’ye ve çevresindeki sarıya bakın. P’nin içindeki D zaman içinde biraz değişir, bu yüzden benzer dönemden gerçek bir kartla karşılaştırın. Aşağıdaki galeride bir modern kart, eski Base setlerinden iki kart ve Expedition serisinden bir kart, ardından iki sahte var.

Size küçük bir test: bu kartlardan biri gerçek, geri kalanların hepsi sahte. Hangisi olduğunu tahmin edebilir misiniz?

Japonca kartlar: gökkuşağı ışıması

Japonca arka yüz bambaşka bir tasarım. Modern kartlar bu tasarımı yirmi yılı aşkın süredir kullanıyor, dolayısıyla elinizdeki hemen hemen her Japonca kart geçerli bir referans. 1990’ların sonundan kalma kartlarda daha eski bir arka yüz var; ona bu bölümün sonunda geleceğiz. Kenarlık soluk bir zeytin altını: mat, hafif hakiye çalan, asla parlak sarı değil. İçindeki zemin koyu lacivert ve tüm yüzeye ince, düzgün dağılmış bir benek dokusu yayılmış; Poké Ball’un arkasında ise pastel tonlarda yumuşak bir gökkuşağı ışıması var. Kenar boyunca yedi enerji küresi dizilir — üstte Ot ve Elektrik, yanlarda Ateş ve Psişik, altta Su ve Dövüş, alt ortada da beyaz Renksiz yıldızı. “Pokémon” logosu sarıdır, lacivert konturludur ve yanında küçük bir ® bulunur.

Japonca sahtelerdeki ipuçları:

1. Kenarlık rengi. Gerçeği soluk zeytin altını. Sahteler soluk beje ya da turuncu-kahveye kaçar; en kolay yakalananlar ise parlak limon sarısı olanlar.

2. Zeminin mavisi. Gerçeği, ince ve düzgün benekli koyu lacivert. Sahteler daha parlak bir kral mavisi; benek dokusu ise ya kaba ve lekeli ya da tamamen silinmiş.

3. Gökkuşağı ışınları. Gerçek ışınlar yumuşak ve pasteldir, topun arkasında sessizce durur. Sahtelerde karttan fırlayan canlı şeker renklerine dönüşür.

4. Poké Ball ve küreler. Gerçek topun gölgelendirmesi yumuşaktır ve düğmesinde net bir parlama vardır. Sahteler onu düz basar; yedi enerji küresi de içlerindeki simgeler zor okunacak kadar bulanıklaşır.

5. Logo konturu. Logoyu çevreleyen lacivert kontur fazla kalın çıkar ya da tonu biraz kayar.

Yakından bakın: köşedeki Ot küresi

Modern Japonca kartlarda bakmayı sevdiğimiz nokta sol üst köşe: Ot enerji küresi, hemen yanındaki altın kenarlık ve çevresindeki benekli lacivert. Gerçek bir kartta yaprağın çevresi tertemizdir ve kendine has bir benek dokusu taşır. P’nin içindeki D’ye de bakmayı unutmayın. Sahtelerde yaprak ince, çizik gibi bir ize dönüşür, benek kaba bir nokta desenine döner, lacivert ve logo konturu ise mora çalar.

Size küçük bir test: bu kartlardan biri gerçek, geri kalanların hepsi sahte. Hangisi olduğunu tahmin edebilir misiniz?

Eski Japonca arka yüz

1990’ların sonundan kalma Japonca kartlar farklı görünür: koyu mavi bir zemin üzerinde beyaz ışınlarla “Pocket Monsters Card Game” yazısı, kenarın hemen içinde ince kırmızı bir çerçeve çizgisi ve altta 1996 telif metni. Bunların da sahtesi yapılıyor ve genel kontroller aynen geçerli — mavinin tonu, küçük yazının ne kadar keskin olduğu ve kırmızı çizginin dışında kalan beyaz payın genişliği.

Yakından bakın: “MONSTERS” yazısındaki O. Bu arka yüzde en sevdiğimiz kontrol. Gerçek bir kartta O temiz bir halkadır: ortasındaki boşluk geniş ve yuvarlaktır, harfin üst kısmında ise ince çizgileri andıran kendine özgü bir desen vardır. Sahtede harf daha kalın çıkar.

Size küçük bir test: kartlardan biri gerçek, diğeri sahte. Hangisi olduğunu tahmin edebilir misiniz?

Bir kart arkası nasıl kontrol edilir

• Gerçek olduğunu bildiğiniz bir kartla karşılaştırın; aynı dilden, mümkünse aynı set ya da seriden ve aynı ışık altında. İpuçlarının çoğu ancak yan yana konduğunda ortaya çıkar.
• İkisini tek karede fotoğraflayın. Kamera renkleri kaydırır, ama iki kartı da aynı şekilde kaydırır.
• Renkler yolunda görünüyor ama içinize sinmiyorsa büyüteci çıkarın. 10x–30x bir büyüteç ya da telefonunuzla çekilmiş bir makro fotoğraf baskı noktalarını gösterir — yukarıdaki yakın çekimlere, dahası için de Base Set rehberine bakın.
• Asla tek bir ilan fotoğrafına bakarak karar vermeyin. Satıcıdan arka yüzün gün ışığında çekilmiş bir fotoğrafını, mümkünse başka bir kartla yan yana isteyin.

Kısacası

Bir kart arkasında işin çoğunu üç şey yapar: kenarlık rengi, girdaptaki ya da benek dokusundaki kontrast ve baskının keskinliği. Bunlardan birinin yanlış olması bir uyarıdır; ikisi ise cevabın ta kendisi. Ve her zaman benzeri benzeriyle karşılaştırın — İngilizce bir arka yüz Japonca bir kart hakkında hiçbir şey kanıtlamaz, tersi de aynı şekilde geçerlidir.