Paano Makilala ang Pekeng Pokémon Card sa Likod

Pareho ang likod ng lahat ng Pokémon card na nasa iisang wika. Pero puwedeng may maliliit at halos hindi makitang pagkakaiba sa pagitan ng mga serye, at iba ang itsura ng likod ng Japanese card sa English. Magandang simulan sa likod kapag sinusuri mo ang isang card. Hindi mo kailangan ng scan ng eksaktong card na iyon — kahit anong tunay na card sa parehong wika ay pwede nang maging reference, at mas maganda pa kung galing sa parehong set.

Alam ng mga nagpepeke na sa harap tumitingin ang mga bumibili, kaya doon sila nagpupuhunan ng effort: ang artwork, ang holo, ang mga font, ang pattern. Ang likod ay madalas na mahina ang pagkakaprint at mali ang tinta — mukhang mura, makintab at sobra ang saturation. Nalilihis ang mga kulay, nawawala ang maliliit na detalye, at medyo patag ang hitsura ng kabuuan. Madalas, titingnan mo lang ang card at mararamdaman mo nang may mali.

Tungkol lang sa likod ng mga Pokémon card ang gabay na ito. Titingnan namin ang ibang laro sa mga susunod na post. Para sa harap, tingnan ang aming gabay sa pagpapatunay ng Base Set. Isang paalala bago ka magsimula: malaki ang ibinabago ng camera ng phone at ng ilaw sa mga kulay, kaya huwag na huwag husgahan ang likod base sa iisang larawan ng listing. Itabi ang card sa isang alam mong tunay, sa parehong ilaw, at ikumpara. Puwede ring bahagyang magkaiba ang kulay ng dalawang tunay na card, at normal lang iyon. Kahit ang mga opisyal na card ay puwedeng mali ang pagkakaprint o mali ang pagkakagupit.

English na card: ang asul na swirl

Malalim na navy blue ang border ng tunay na English na likod. Sa loob nito ay may swirl ng ulap na naghahalo ng maiitim na navy na anino at maliwanag na puti, at napakaraming pinong detalye roon. Ang Poké Ball sa gitna ay tunay na pula sa itaas, may itim na banda, kulay abo-puti sa ibaba, at malinaw na highlight sa button. Golden yellow ang logong “Pokémon” na may asul na outline at maliit na TM sa tabi. Malinaw ang lahat — ang mga titik, ang banda, ang highlight.

Ito ang mga karaniwang nagkakamali sa mga peke.

1. Kulay ng border. Ito ang pinakakaraniwang palatandaan. Navy ang tunay na border. Dalawa ang direksyon ng mga peke: may lilang tinge, o sobrang liwanag — isang electric blue na parang may ilaw sa likod. Pareho silang mali.

2. Kupas na swirl. May mga anino ang tunay na swirl, may mga bahagi ng maitim na navy sa pagitan ng puti. Sa maraming peke ay wala na ang mga aninong iyon at maputla at patag ang hitsura ng swirl, parang tinaasan lang ang brightness.

3. Kulay ng Poké Ball. Dapat pula ang itaas ng ball. Sa mga peke ay napupunta ito sa orange, o sa kabilang banda ay sa mala-pink na crimson. Madalas ding mawala ang hugis ng highlight sa button.

4. Kulay at outline ng logo. Nagiging orange ang dilaw ng logo, at lumalambot ang asul na outline imbes na manatiling malinis na linya.

5. Malabong print. Madalas na mas mababa ang resolution ng print ng peke kaysa sa tunay. Malabo ang mga gilid ng logo, magulo ang swirl, at kapag nilapitan mo ay minsan grid ng pixel ang makikita mo imbes na malinis na kulay.

6. Kapal ng border. May mga pekeng mas makapal o hindi pantay ang border. Pero mag-ingat dito. Madalas ding hindi nakasentro ang mga tunay na card, at mag-isa lang, usapin iyon ng kondisyon at hindi tanda ng peke. Nagiging makabuluhan lang ito kasama ng mga palatandaan sa kulay sa itaas.

Lapitan pa: ang D sa loob ng P

Klasikong pagsusuri sa mga English na card ang letrang P sa logong “Pokémon”. Sa loob ng loop nito ay may maliit na butas na hugis D. Kumuha ng macro photo gamit ang phone mo, o gumamit ng loupe, at tingnan ang D na iyon at ang dilaw sa paligid nito. Bahagyang nagbabago ang D sa loob ng P sa paglipas ng panahon, kaya ikumpara sa tunay na card mula sa katulad na panahon. Sa gallery sa ibaba ay may isang modernong card, dalawa mula sa lumang Base sets at isa mula sa Expedition series, saka dalawang peke.

Subukan mo: isa lang sa mga card na ito ang tunay at peke ang lahat ng iba. Mahuhulaan mo ba kung alin?

Japanese na card: ang rainbow burst

Ibang disenyo ang likod ng Japanese. Mahigit dalawang dekada na itong ginagamit ng mga modernong card, kaya halos anumang Japanese na card na hawak mo ay pwedeng maging reference. May mas lumang likod ang mga card mula sa huling bahagi ng 1990s, na tatalakayin natin sa dulo ng seksyong ito. Malamlam na olive gold ang border: matte, medyo khaki, hindi kailanman maliwanag na dilaw. Sa loob nito, malalim na navy ang field na may pino at pantay na batik sa buong ibabaw, at sa likod ng Poké Ball ay may malambot na rainbow burst sa mga pastel na kulay. Pitong energy orb ang nakapalibot sa gilid — Grass at Lightning sa itaas, Fire at Psychic sa magkabilang tagiliran, Water at Fighting sa ibaba, at puting Colorless na bituin sa gitna ng ibaba. Dilaw ang logong “Pokémon” na may navy na outline at maliit na ® sa tabi.

Ang mga palatandaan sa mga pekeng Japanese:

1. Kulay ng border. Malamlam na olive gold ang tunay. Napupunta sa maputlang beige o orange-brown ang mga peke, at ang pinakamadaling mahuli ay ang maliwanag na lemon yellow.

2. Asul ng background. Malalim na navy na may pino at pantay na batik ang tunay. Mas maliwanag na royal blue ang mga peke, at ang batik ay magaspang at tagpi-tagpi, o kaya ay tuluyan nang nawala.

3. Mga rainbow na sinag. Malambot at pastel ang tunay na mga sinag, tahimik lang sa likod ng ball. Sa mga peke ay matitingkad na kulay-kendi ang mga ito na parang tumatalbog sa card.

4. Poké Ball at mga orb. Makinis ang shading ng tunay na ball at malinaw ang highlight sa button. Patag ang print nito sa mga peke, at nagiging malabo ang pitong energy orb hanggang sa mahirap nang basahin ang mga icon sa loob.

5. Outline ng logo. Lumalabas na sobrang kapal ang navy na outline sa paligid ng logo, o bahagyang mali ang shade.

Lapitan pa: ang Grass orb sa sulok

Sa mga modernong Japanese na card, ang gusto naming tingnan ay ang kaliwang itaas na sulok: ang Grass energy orb, ang gintong border sa tabi nito at ang batik-batik na navy sa paligid. Sa tunay na card ay malinis ang paligid ng dahon at may natatanging batik. Tingnan mo rin ang D sa loob ng P. Sa mga peke, nagiging manipis at parang gasgas ang dahon, nagiging magaspang na dot pattern ang batik, at pahilig sa lila ang navy at ang outline ng logo.

Subukan mo: isa lang sa mga card na ito ang tunay at peke ang lahat ng iba. Mahuhulaan mo ba kung alin?

Ang lumang Japanese na likod

Iba ang hitsura ng mga Japanese na card mula sa huling bahagi ng 1990s: “Pocket Monsters Card Game” sa malalim na asul na field na may puting mga sinag, manipis na pulang linya ng frame sa loob mismo ng gilid, at ang copyright text na 1996 sa ibaba. Pinepeke rin ang mga ito, at gumagana pa rin ang mga pangkalahatang pagsusuri — ang shade ng asul, kung gaano kalinaw ang maliliit na teksto, at ang lapad ng puting margin sa labas ng pulang linya.

Lapitan pa: ang O sa “MONSTERS”. Ito ang paborito naming pagsusuri sa likod na ito. Sa tunay na card ay malinis na singsing ang O: malapad at bilog ang butas sa gitna, at may tiyak na pattern ang itaas na bahagi ng O na parang pinong mga linya. Sa peke ay mas makapal ang titik.

Subukan mo: tunay ang isa at peke ang isa pa. Mahuhulaan mo ba kung alin?

Paano suriin ang likod ng isang card

• Ikumpara sa card na alam mong tunay, sa parehong wika, mas mabuti kung mula sa parehong set o serye, at sa parehong ilaw. Karamihan ng palatandaan ay lumilitaw lang kapag magkatabi.
• Kunan silang dalawa sa iisang shot. Binabago ng camera ang mga kulay, pero pareho ang ginagawa nito sa dalawang card.
• Gumamit ng loupe kung mukhang maayos ang mga kulay pero may kakaiba ka pa ring nararamdaman. Ang 10x–30x na loupe, o macro shot sa phone mo, ang magpapakita ng mga print dot — tingnan ang mga close-up sa itaas, at ang gabay sa Base Set para sa iba pa.
• Huwag magdesisyon base sa iisang larawan ng listing. Hingan ang seller ng litrato ng likod sa liwanag ng araw, katabi ang isa pang card kung kaya nila.

Sa madaling salita

Tatlong bagay ang halos gumagawa ng lahat ng trabaho sa likod ng card: ang kulay ng border, ang contrast sa swirl o sa batik, at kung gaano kalinaw ang print. Kapag mali ang isa, babala iyon; kapag dalawa, sagot na. At laging ikumpara ang magkatulad — walang pinapatunayan ang isang English na likod tungkol sa isang Japanese na card, at ganoon din sa kabilang banda.